Loading...

Duchowość

Duchowość

modlitwa 4

Modlitwa

Karmel, w jakieś mierze stał się synonimem modlitwy. W Karmelu nie sposób oddzielić modlitwy od kontemplacji. Kontemplacja jest naszym celem, ponieważ życie z Bogiem, w Jego miłującej Obecności jest naszym najgłębszym pragnieniem; modlitwa zaś jest drogą prowadzącą do tego. W Karmelu, modlitwa nie jest tylko jakimś jednym z wielu aktów dnia; ćwiczeniem, które muszę wykonać. Ona jest naszym życiem. Wszystkie wysiłki, prace, całe moje osobiste życie podporządkowuje się modlitwie i jej wymaganiom. Chcę, aby modlitwa przeniknęła moje serce, moje myśli, moje codzienne obowiązki. To właśnie modlitwa nadaje sens naszemu życiu. Modlitwa staje się przygodą życia, która nieustannie zachwyca i zaskakuje. Jest prawdziwą drogą do wolności. Do wolności w Bogu, wolności wobec samego siebie, wolności wobec niewoli tego świata. Św. Rafał Kalinowski – karmelita, powstaniec oraz zesłaniec – sybirak, powiedział kiedyś: „Świat może zabrać mi wszystko, prócz jednej rzeczy: Wewnętrznej modlitwy!”.  U początku doświadczenia każdej modlitwy, jest zawsze – nawet nieuświadomiona – bezwarunkowa miłość Boga ku nam, który przebywa i mieszka w domu naszej duszy.

CATHOLICVS-Santa-Misa-Oxford-Holy-Mass

Eucharystia

Eucharystia to sakrament, który uobecnia w liturgicznej celebracji Kościoła Osobę Jezusa Chrystusa (całego Chrystusa: Ciało, Krew, Duszę i Bóstwo) oraz Jego odkupieńczą Ofiarę w pełni Paschalnej Tajemnicy Jego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania. W Eucharystii zawiera się całe duchowe dobro Kościoła, a mianowicie sam Chrystus, nasza Pascha. Najświętsza Eucharystia jest więc źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego. Jest pokarmem dla naszego życia kontemplacyjnego i mistycznego, życia duchowego i codziennego. Eucharystia jako Opus Dei (Dzieło Boże), domaga się najwyżej czci, szacunku i miłości, dlatego wzywa Lud Boży do prawdziwego Ars Celebrandi. Pięknej sztuki celebracji Misteriów Pańskich. „Piękno liturgii jest częścią tej tajemnicy; ona jest najwyższym wyrazem chwały Bożej i stanowi, w pewnym sensie, otwarcie się Nieba ku ziemi. (…) Piękno nie jest więc jedynie czynnikiem dekoracyjnym liturgii; ono jest jej elementem konstytutywnym, gdyż jest atrybutem samego Boga i Jego Objawienia. Wszystko to winno sprawić, byśmy byli świadomi, jaką należy zachować uwagę, by liturgia jaśniała zgodnie z jej właściwą naturą.” – papież Benedykt XVI. Nasza Matka Kościół Rzymski dla wyrażenie w pełni tego piękna i tajemnicy Boga, posiada dwie formy rytu Mszy Świętej – Zwyczajną i Nadzwyczajną. One wzajemnie się oświecają i ubogacają oraz wyrażają pełną ciągłość i jedność.

holy-2598222_1920

Słowo Boże

Bóg objawia się ludowi nie przez nadzwyczajne zjawiska, lecz przez swoje słowo; jest więc istotą żywą, która mówi i słucha. Jest Bogiem dialogu. Przez słowo Bóg objawia samego siebie i „w swej wielkiej miłości przemawia do ludzi tak, jak do przyjaciół”. Bóg, objawiając Mojżeszowi swe imię (Wj 3,14), poucza, że można Go nazwać właśnie tym imieniem, a objawiając swe imię nawiązuje z człowiekiem przyjacielską relację; wzywa do dialogu – mów Mi po imieniu! Słowo Boga również odznacza się skuteczną mocą. Mocą, która sprawia to, co zapowiada. Bóg mówi i wszystko się staje, nawet rzeczy niemożliwe. Słowo Boże jest również konieczne dla życia duchowego człowieka, podobnie jak chleb dla życia fizycznego. W czasie wędrówki przez pustynię Bóg dał poznać swemu ludowi, że „nie samym tylko chlebem żyje człowiek, ale człowiek żyje wszystkim, co pochodzi z ust Pana” (Pwt 8,3). Przez Słowo Boże poznajemy Tego, który nas ukochał i którego my również pragniemy kochać. Można kochać tylko to co się poznało. Słowo Boże daje nam poznanie Boga i Jezusa. „Jedno Słowo wypowiedział Ojciec, którym jest Jego Syn, i to Słowo wypowiada nieustannie w wieczystym milczeniu. W milczeniu też powinna słuchać Go dusza.” – św. Jan od Krzyża

virgin-mary-1907194

Maryja

Najpiękniejsza w Karmelu jest Maryja. Jej piękno, od samego początku zachwycało i urzekało wszystkie pokolenia Karmelu. Jej piękno jest wpisane w piękno Karmelu. Maryja od samego początku stała się normą i regułą karmelitańskiego ducha. Ona sama jest stylem naszego życia. Bez Maryi Karmel więdnie i umiera. Maryja jest przede wszystkim, doskonałą przewodniczką na drogach wiary i mistrzynią kontemplacji. Ona osłonięta przez Ducha Świętego, przepełniona łaską Bożą, nieustannie wskazuje nam drogę do mistycznego zjednoczenia się z Bogiem. Ona jako pierwsza i doskonała diakonisa Kościoła – nie w sensie sakramentalnym, lecz w wymiarze charyzmatycznym i misteryjnym – daje nam znakomity przykład miłości ofiarnej, miłości służebnej, miłości ogałacającej się z własnego ja. Maryja jest również Królową Milczenia. Jest przykładem całkowitego zasłuchania się w Słowo Boże, wzorem dyspozycyjności wobec Woli Bożej.

 Previous  All works Next